رفع سه تصور غلط رایج درباره مهاجرت به کانادا!

کانادا یکی از محبوب‌ترین مقاصد برای کسانی است که به دنبال شروع یک زندگی جدید در کشور دیگری هستند. به دلیل همین محبوبیت، انتشار اطلاعات غلط در مورد شرایط مهاجرت و آنچه تازه واردان پس از ورود می‌توانند انتظار داشته باشند، آسان شده است.

یکی از منابع این اطلاعات غلط، افراد سودجو و دروغین هستند که از مهاجران بالقوه سوء استفاده کرده و وعده‌های اغراق‌آمیزی مانند تضمین اقامت دائم (PR) پس از ورود به کانادا با مجوز کار یا پیدا کردن شغل به محض رسیدن به کانادا می‌دهند.

متأسفانه، چنین وعده‌های اغراق‌آمیزی به ندرت درست است. برای مثال:

• «اگر به‌عنوان دانشجو به کانادا بیایید، پس از فارغ‌التحصیلی به‌طور خودکار اقامت دائم دریافت می‌کنید.»

کسانی که به‌عنوان دانشجوی بین‌المللی به کانادا می‌آیند، باید بدانند که اقامت دائم تضمین‌شده نیست. حتی پس از تحصیل در کانادا، برای واجد شرایط شدن برای اقامت دائم، همچنان باید اقداماتی انجام دهید.

محبوب‌ترین مسیر برای دانشجویان برای رسیدن به اقامت دائم، دریافت مجوز کار پس از فارغ‌التحصیلی (PGWP) است. PGWP یک مجوز کار بدون محدودیت برای دانشجویان بین‌المللی است که می‌خواهند پس از فارغ‌التحصیلی به زندگی و کار در کانادا ادامه دهند. با این حال، این مجوز به صورت خودکار به دانشجویان بین‌المللی داده نمی‌شود.

برای واجد شرایط شدن برای درخواست PGWP، ابتدا باید یک برنامه تحصیلی را در یک موسسه آموزشی تعیین‌شده (DLI) به پایان برسانید. DLI تنها مدارس عالی کانادا هستند که مجاز به پذیرش دانشجویان بین‌المللی می‌باشند.

برای دانشجویان کارشناسی یا کالج، طول دوره باید حداقل هشت ماه باشد. مدت اعتبار PGWPها معمولاً به اندازه طول دوره تحصیلی تکمیل شده توسط دانشجو و تا سقف سه سال است. دانشجویان تحصیلات تکمیلی اخیراً واجد شرایط دریافت PGWP سه ساله شده‌اند، صرف نظر از طول دوره تحصیلی.

بسیاری از مسیرهای رسیدن به اقامت دائم نیاز به حداقل یک سال سابقه کار تمام‌وقت دارند و تجربه کاری در کانادا برای آن‌ها باارزش است. PGWP ممکن است به دانشجویان بین‌المللی اجازه دهد تا تجربه کاری مورد نیاز برای درخواست برنامه‌های اقامت دائم مانند اکسپرس انتری (Express Entry) یا برنامه نامزدی استانی (PNP) را کسب کنند.

• «اگر با یک شهروند کانادایی ازدواج کنید، به‌طور خودکار شهروند می‌شوید.»

ازدواج با یک شهروند کانادایی یا مقیم دائم به طور خودکار اقامت دائم (PR) یا شهروندی را به همسر تبعه خارجی اعطا نمی‌کند.

پس از ازدواج زوج، شهروند یا مقیم دائم کانادایی باید همسر خود را برای اقامت دائم حمایت مالی کند (Sponsorship). اداره مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا (IRCC) ممکن است تا ۱۲ ماه برای رسیدگی به این درخواست‌ها زمان نیاز داشته باشد.

در همین حال، شریکانی که خارج از کانادا زندگی می‌کنند ممکن است واجد شرایط ورود با ویزای بازدیدکننده و سپس درخواست مجوز کار باز برای همسر (Spousal Open Work Permit) در حالی که منتظر تصمیم نهایی IRCC در مورد وضعیت اقامت دائم خود هستند، باشند. پس از اینکه همسر حمایت‌شده به اقامت دائم دست یابد، باید همان شرایط واجد شرایط شدن برای شهروندی را مانند هر مقیم دائم دیگری از هر یک از برنامه‌ها یا مسیرهای مهاجرتی کانادا تکمیل کند.

• «همه به محض رسیدن به کانادا شغل پیدا می‌کنند.»

جمعیت کانادا در حال پیر شدن است و با افزایش تعداد بازنشستگی‌ها، تعداد فرصت‌های شغلی نیز افزایش می‌یابد.

با این حال، با وجود تعداد زیاد فرصت‌های شغلی و کمبود نیروی کار ماهر در کانادا، یافتن کار ممکن است زمان بیشتری از حد انتظار طول بکشد. این امر به ویژه برای کسانی که تجربه کاری، تحصیلات یا مهارت‌های زبانی لازم برای پر کردن شکاف‌های فوری در نیروی کار کانادا را ندارند، صادق است.

برخی از این شکاف‌ها شامل مشاغلی است که تحت قرعه‌کشی‌های اکسپرس انتری براساس انتخاب طبقه‌ای قرار می‌گیرند.